donderdag 23 februari		Openbaring 21:1-4
		Gezang 114:1
‘… en de zee is er niet meer.’ (vs. 1)
Toen de drooglegging van de Noordoostpolder een feit was geworden en er in Emmeloord kerken werden gebouwd, kreeg één van die kerken het opschrift: ‘De zee was niet meer.’ Vol enthousiasme zetten de toenmalige poldermensen hun schouders – ook in geestelijk opzicht – onder dit nieuwe leven. Maar als je op een prachtige zomeravond of tijdens een winderige, heldere dag langs de zee loopt en intens geniet van het schitterende natuurschouwspel, wie zou dan verlangen naar het moment: ‘en de zee is er niet meer’? Toch is dit een hoopvolle belofte van God ten aanzien van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. In de Bijbel staat de zee namelijk vaak symbool voor duivelse machten, die opkomen vanuit de oerchaos van het water en die levensverwoestend zijn. Daar moet je als mens bang voor zijn, omdat ze alles wat bij God hoort en goed is, willen vernietigen.
	Auteur H.J. Paas

Oproep: Leest u deze dagelijkse passage regelmatig of bent u een gebruiker van het dagboekje, dan zijn wij erg benieuwd naar uw mening. U kunt uw reactie sturen naar  Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken .

Het bestuur.